Bir raf monte etmek ya da eski bir dolabı boyamak sanıldığı kadar zor değil. Esintili pencere perde ile ilgili kendin yap yöntemleri, hem bütçeyi rahatlatıyor hem de eve kişisel bir iz bırakıyor. Temel alet listesinden başlayıp adım adım ilerliyoruz.
Yapiskanli askilar, serbest duran raflar ve hali uzerine serilen kilimler evin kimligini kalici hasar vermeden degistirir. Esintili pencere perde ile ilgili yatirimi tasinabilir parcalara yonlendirmek uzun vadede daha karlidir.
Kirali evde delik acmak ya da duvari kalici sekilde degistirmek her zaman mumkun olmaz. Esintili pencere perde konusunda tasinirken sokulebilen, iz birakmayan urunler tercih edilmelidir.
Temelde, goze hos gelen mekanlarin arkasinda cogunlukla basit oran kurallari vardir: bir odak, ona esli iki tamamlayici ve bos birakilmis nefes alanlari. Her seyi esit buyuklukte dagitmak monotonluk yaratir.
Pratikte, ısik senaryolari, otomatik perde ve sensorlu priz artik yuksek butceli projelere ozgu degil. Esintili pencere perde konusunda teknolojiyi gorunur kablolar birakmadan gizlemek en onemli tasarim isidir.
Cihaz secmeden once evin internet altyapisini ve priz konumlarini planlamak gerekir. Esintili pencere perde ile ilgili kurulumda sadelik ilkesi korunmali, her cihaz gercekten ise yaramali.
Perde, hali, kirlent ve ortu gibi yumusak yuzeyler mekanin sicakligini belirler. Tek bir kumas turune baglanmak yerine ince, kalin ve dokulu parcalari birlikte kullanmak derinlik yaratir.
Bu noktada, katmanlama yaparken renk sayisini sinirli tutup doku cesitligini artirmak daha kolay bir dengedir. Keten, yun ve pamugun bir arada durdugu bir odada gozle yorulmadan zenginlik hissi olusur.
Her malzemenin kendi ritmi vardir: ahsap yaglanmak, tekstil havalandirilmak, metal ise nemden korunmak ister. Bakim araliklarini malzemeye gore ayirdiginizda urun omru belirgin sekilde uzar.
Coklu cerceve dizilimlerinde once yere kagit sablonlarla deneme yapmak duvari delik deşik etmekten kurtarir. Cerceveler arasindaki bosluğu sabit tutmak, farkli boyutlari bile derli toplu gosterir.
Tablolar ve cerceveler asildigi yuksekligi yanlis secildiginde tum duvar dengesiz gorunur. Goz hizasi olarak kabul edilen yerden zemine yaklasik yuz elli santim, cogu mekan icin iyi bir baslangictir.
Devrilme riski, ozellikle yuksek ve dar govdeli mobilyalarda ciddi bir tehlikedir; duvara sabitleme aparatlari cogu urunle birlikte gelir ve mutlaka kullanilmalidir. Priz yuku, uzatma kablolarinda toplandiginda isinma ve kivilcim riski dogurur. Elektrikli isiticilarin cevresinde en az bir metrelik bos alan birakin.
Çoğu zaman, mum, koku cubugu ve sominenin oldugu alanlarda yanici tekstilleri uzak tutmak temel kuraldir. Esintili pencere perde kurgusunda kablo gecislerini hali altina gizlemek yerine kanal ve kelepcelerle duzenleyin, boylece hem takilma hem asinma riskini azaltirsiniz.
Çoğunlukla, dar alanlarda ayaklı ve zeminden yükseltilmiş mobilyalar tercih etmek, gözün altta boşluk görmesini sağladığı için mekânı ferahlatır. Depolama alanlarını duvarın yukarısına taşımak, açık raf yerine kapaklı dolap kullanmak ve tek bir büyük ayna ile ışığı çoğaltmak da işe yarayan yöntemlerdir. Çok sayıda küçük obje yerine az sayıda büyük parça kullanmak dağınık görüntüyü önler.
Oturma gruplarında halının en azından koltukların ön ayaklarını içine alması gerekir; tamamen mobilya altında kalan küçük halı odayı daralttır. Yemek masasında ise sandalyeler geri çekildiğinde bile halının üstünde kalması için her yönde 60 ila 70 santimetre pay bırakılmalı. Koridor ve geçiş alanlarında düşük havlı, kaymaz tabanlı modeller hem güvenli hem uzun ömürlüdür.}
Mobilya düzenini değiştirmek yerine tekstil ve aksesuar üzerinden hareket etmek en pratik yöntemdir. Kışın kadife, yün ve koyu tonlar; yazın keten, pamuk ve açık renkler mekânın algısını hızla dönüştürür. Yastık kılıfları, ince örtüler ve birkaç vazo değişimiyle bütçe zorlamadan yeni bir hava elde edilir.}
Genellikle, renk paletinizi belirledikten sonra geri kalan kararların ne kadar hızlı verildiğini görünce şaşıracaksınız.